بررسی ارتباط بین فرهنگ سازمانی و تعلق سازمانی در کارکنان ستادی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ: براساس مدل فرهنگ سازمانی رابینز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه

2 مشاور و نویسنده

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین فرهنگ سازمانی و تعلق سازمانی در کارکنان ستادی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ انجام شده است این پژوهش به‌لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی است که با روش تحقیق توصیفی از نوع هم‌بستگی انجام گرفته است.
روش‌شناسی: جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان ستادی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ در رسته‌های مختلف شغلی است که در سال 1399 مشغول خدمت هستند به‌منظور بررسی ارتباط بین فرهنگ سازمانی و تعلق سازمانی پس از مطالعه ادبیات نظری، از نمونه خبرگان ناجا و کارشناسان و استادان به تعداد 30 نفر بهره گرفته شد سپس از نظرات کارکنان به تعداد 210 نفر برای اجرای تحلیل عاملی تأییدی و تأیید مدل پیشنهادی بهره‌برداری شد ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌های معتبر فرهنگ سازمانی رابینز تهیه شده توسط قمریان (1383) و پرسش‌نامه تعلق سازمانی علی‌احمدی و همکاران (1383) بود.
یافته‌ها و نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان داد که بین متغیر فرهنگ سازمانی و تعلق سازمانی کارکنان ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد؛ به‌طوری که متغیر فرهنگ سازمانی توانسته است 67 درصد از تغییرهای تعلق سازمانی را پیش‌بینی کند؛ همچنین، بین متغیرهای فرهنگ سازمانی (خلاقیت فردی، هویت، هماهنگی، هدایت و رهبری، روابط مدیریت، سیستم پاداش، الگوی ارتباطی) با تعلق سازمانی کارکنان ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد؛ علاوه بر این، بین ریسک‌پذیری با تعلق سازمانی کارکنان ارتباط منفی و معناداری وجود دارد؛ اما بین دو متغیر کنترل و تحمل تعارض با تعلق سازمانی کارکنان ارتباط معناداری وجود ندارد؛ به‌طور کلی، می‌توان نتیجه گرفت که با بهبود فرهنگ سازمانی حاکم در فرماندهی انتظامی تهران بزرگ بر میزان تعلق سازمانی کارکنان آن افزوده می‌شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the relationship between organizational culture and organizational belonging

نویسندگان [English]

  • hamid azadi 1
  • sajad azadi 2
1 department of university
2 writer
چکیده [English]

Abstract
Objective: The present study aimed to investigate the relationship between organizational culture and organizational belonging in the staff of the Greater Tehran Disciplinary Command. This research is applied research in terms of purpose, which has been done by a descriptive correlational research method.
Method: The statistical population of the study includes all employees of the Greater Tehran Disciplinary Command in various job categories who are serving in 1399. In order to investigate the relationship between organizational culture and organizational belonging after studying the theoretical literature, a sample of 30 NAJA experts and experts and professors was used. Then, the opinions of 210 employees were used to perform confirmatory factor analysis and confirm the proposed model. Data collection tools were valid Robbins organizational culture questionnaire prepared by Ghamarian (1383) and organizational affiliation questionnaire of Ali Ahmadi et al (1383). The face and content validity of the questionnaires according to the opinion of professors and experts and their reliability were confirmed by Cronbach's alpha method for organizational culture and organizational affiliation questionnaires with coefficients of 0.80 and 0.88, respectively. Descriptive and inferential statistics (structural equation modeling) have been used to analyze the data.
Results: Research Findings showed that there is a positive and significant relationship between a variable of organizational culture and organizational dependence of employees; so that the organizational culture variable was able to predict 67% of changes in organizational dependence (P ≤ 0.01). Also, there is a positive and significant relationship between organizational culture variables (individual creativity, identity, coordination, guidance and leadership, management relationships, reward system, communication model) with organizational affiliation of employees (P ≤ 0.01). In addition, there is a negative and significant relationship between risk-taking and organizational affiliation of employees (P ≤ 0.01), but there is no significant relationship between the two variables of control and conflict tolerance with organizational affiliation of employees (P > 0.01). In general, it can be concluded that by improving the prevailing organizational culture in the Greater Tehran Disciplinary Command, the organizational belonging of its employees will increase.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • organizational culture
  • Organizational Belonging
  • Robbins Organizational Culture
  • staff
  • Greater Tehran Disciplinary Command